Over mezelf

In 1984 werd ik vertaler aan de katholieke Hogeschool voor Vertalers en Tolken in Antwerpen. In 1985 verhuisde ik naar Rome en zes jaar later later naar het piepkleine plaatsje Salaiola in Toscane waar ik nog steeds woon en werk.

Gewerkt heb ik dus vooral in dit land: in de autosector, bij een verzekeringsmaatschappij en op het archief van de Italiaanse krant "La Repubblica". Maar ik heb al die jaren ook vertaald voor Italiaanse vertaalbureaus en Belgische en Nederlandse uitgeverijen. In 1998 en 1999 schreef ik een veertigtal verhalen uit Toscane voor het Belgische radioprogramma "Het Einde van de Wereld".

In 1999 kwam ook in Arcidosso - de gemeente waartoe het gehucht Salaiola behoort - Internet. Vanaf dat ogenblik werd vertalen mijn hoofdberoep.

frauke@italianolandese.com



Nederlands in het Italiaans

Fiammingo, olandese, neerlandese...

  • Drie italiaanse namen voor één taal In het Italiaans heet het Nederlands officieel neerlandese. Heel weinig Italianen kennen echter dit woord. In de omgangstaal is de naam van onze taal olandese, wat een verwarring stichtende verwijzing is naar het woord (en het land) Olanda zodat ieders wenkbrauwen de hoogte ingaan als ik zeg dat ik Belgisch ben maar dat mijn moedertaal olandese is. Want in Belgio praten de mensen toch francese? Waarna ik weer moet uitleggen dat in België een heleboel mensen Fiammingo praten, maar dat dat ook Nederlands is.
  • Nederlands Mijn Nederlands is gewoon uw Nederlands. En alle teksten die voor publicatie bestemd zijn, leest mijn Nederlandse collega nog een keer. Die samenwerking geldt net zo goed andersom. Omdat wij alleen prima vertaalde teksten willen leveren en heel precies weten wanneer perfectie belangrijk is voor onze klanten.